Bilirmisin sen
Tüm kalabalıklardan kaçıp yalnız kalmayı.
yalnız kaldıktan sonra da yalnızlığa yanmayı.
Bilirmisin her düşünceden sonra çekilen acıyı.
Hiç bir şey düşünmemek isteğini..
Bilirmisin en ufak hatıraların acısını.
Geri dönüp dönüp kaçmayı..
Bilirmisin ihtimallerden ihtimal çıkarmayı..
Her zaman o küçücük umudu taşımayı..
Bilirmisin sen heryerde seni aramayı..
Her bulamadığında ise ağlamayı..
Gittin..
Bu olmadık zamanda benden
Hazır değildim bu ayrılığa
Nasıl bir suçtu ki bu seni benden alan
Cevabını alamadığım tek sorum oldu ”Neden”
Gittin..
Kanatan hatıralar çizerek yüreğime.
Eskisinden çok yanımda olan bir sen bırakarak
Gittin..
Seni sensiz yaşadım kendi kendime..
Bir sen bulamadım koyamadım birini yerine..
Bir adım daha yaklaşmak ne kadar zordu.
Bin adım uzaklaşmaktan.
Her düne bir iç çekişten arta kaldı benliğim.
Her yağmur damlası bana odaklanırken..
Güneşin yüzüne hasretti umutLarım.
Teselliler fayda etmez oldu artık
Kendime attığım yalanlar kurşunmuş kalbime…
Kalmadı artık ne umudum ne de gücüm
Bir vazgeçişti masum bir umuttan.
Artık ben varım bir de ben.